G1, G2 i G3 nie są trzema stopniami trudności tego samego egzaminu. Oznaczają grupy urządzeń, instalacji i sieci. Do wyboru pytań potrzebujesz jeszcze stanowiska i rodzaju czynności. Uporządkuj te informacje przed zakupem kursu lub rozpoczęciem powtórki, zamiast zakładać, że hasło „SEP” opisuje całą potrzebę.
Najpierw grupa urządzeń
Załącznik nr 1 do rozporządzenia z 1 lipca 2022 r. rozdziela grupy związane z urządzeniami elektrycznymi, cieplnymi i gazowymi. Szczegółowy zakres wynika z list urządzeń i parametrów, a nie tylko potocznej nazwy grupy.
| Grupa | Obszar do ustalenia w swoim przypadku |
|---|---|
| G1 | Urządzenia, instalacje i sieci elektryczne |
| G2 | Urządzenia, instalacje i sieci cieplne |
| G3 | Urządzenia, instalacje i sieci gazowe |
To orientacja w grupach, nie pełny wykaz kwalifikacji ani porada, że określona praca zawsze wymaga świadectwa. Sprawdzenie obowiązku i wyjątków wymaga odniesienia do rzeczywistej czynności oraz przepisów.
Potem stanowisko i czynności
Przepisy rozróżniają eksploatację i dozór oraz określają rodzaje czynności. Nie wnioskuj z samej grupy, że obejmuje ona każde stanowisko i dowolną pracę. Przygotowanie do nadzorowania nie sprowadza się do identycznego zestawu pytań jak przygotowanie do wykonywania wskazanych czynności.
Na potrzeby powtórki zapisz cztery pola: grupa, konkretne urządzenia z parametrami, stanowisko, czynności. Jeśli w materiale szkoleniowym nie potrafisz odnaleźć swojego zestawu, nie uzupełniaj braków założeniem „to zapewne wszystko jest w pakiecie”. Zapytaj o zakres wprost.
Trzy sytuacje i właściwe pytania
Kandydat mówi: „potrzebuję G1”. Dopytaj o urządzenia i parametry, stanowisko oraz czynności. Sama grupa nie określa jeszcze całego planu nauki.
Pracownik zmienia rodzaj urządzeń. Najpierw porównuje rzeczywisty zakres i posiadane dokumenty z nową sytuacją. Nie zakłada, że poprzednie materiały wystarczą, bo oba zadania mają związek z energią.
Osoba wybiera dozór. W planie trzeba uwzględnić właściwe dla stanowiska zagadnienia, nie tylko powtórzyć proste obliczenia z zestawu eksploatacyjnego. To pytanie o zakres odpowiedzialności i wiedzy wymaganej w przepisach, nie o „wyższy poziom” każdej czynności.
Te sytuacje pomagają sformułować pytania do kompetentnej osoby. Nie ustalają kwalifikacji konkretnego pracownika bez poznania jego obowiązków i dokumentów.
Karta do rozmowy z komisją lub prowadzącym
Wypełnij to, co wiesz, a pozostałe miejsca oznacz jako do wyjaśnienia:
| Pole | Fikcyjny zapis roboczy |
|---|---|
| Cel | Ustalić zakres przygotowania do opisanych czynności |
| Grupa | G1, do potwierdzenia według urządzeń |
| Urządzenia i parametry | Wpisać dane z rzeczywistej dokumentacji |
| Stanowisko | E lub D, nie wybierać na podstawie samej nazwy kursu |
| Czynności | Wymienić konkretne zadania, nie „wszystko” |
| Źródło zakresu | Aktualny wykaz i informacja właściwej komisji |
| Niewyjaśnione | Czy potrzebny zakres obejmuje wskazane czynności kontrolno-pomiarowe |
Karta ma ujawnić niepewność, nie udawać gotowe świadectwo. Nie dopisujemy fikcyjnych numerów dokumentów ani parametrów urządzeń. Dzięki temu pytanie do komisji jest konkretne i nie wymaga zgadywania, co masz na myśli.
Dopiero teraz dobierz powtórki
Po ustaleniu zakresu rozdziel naukę na pojęcia, zagadnienia techniczne, wymagania organizacyjne i praktyczne zastosowanie wiedzy pod właściwym nadzorem. Sprawdź, czy zbiór pytań rzeczywiście dotyczy Twojego zakresu i aktualnych wymagań.
Jeśli potrzebujesz G1, możesz zacząć od krótkiego zestawu pojęć i rachunków, ale nie uznawaj go za przygotowanie do wszystkich czynności. Dla G2 i G3 dobierz odrębne, merytorycznie sprawdzone materiały. Materiały do G1 nie obejmują całego zakresu G2 ani G3.
Przy następnej zmianie stanowiska lub zakresu obowiązków wróć do karty. Poprawny plan nauki zaczyna się od poprawnego rozpoznania tego, czego ma dotyczyć egzamin.